نه‌تنها پژوهش کتاب‌سنجی، بلکه مقاله‌سنجی منسجم و چشم‌گیری در نوشتگان دانشگاهی ایران در قلمرو دانش «سیاست جنایی» که یکی از قلمروهای تخصصی رشته حقوق جزا و جرم‌شناسی است به‌چشم نمی‌آید. پی‌ریزی یک سامانه نظری بومی برای اندیشه‌ورزی در سیاست جنایی ایران، در گرو نقد وضعیت کنونی پژوهش در این دانش جنایی بینارشته‌ای است. سیاست‌گذاری جنایی واقع‌نگر و پایش‌پذیر، بدون تحلیل موانع رَسش دانش سیاست جنایی و نمودهای آن در نظام عدالت جنایی ایران ممکن نیست. تداوم نشر نوشتارهای نامبتنی بر اصول و ساختار سیاست جنایی به اسم سیاست جنایی، مانع بهره از فرصت پدیدآمده از روی‌آوری برنامه درسی جدید رشته حقوق (مصوب وزارت عتف) به دانش سیاست جنایی می‌گردد و روند ترجمه‌گرایی غیربومی و این همان‌انگاری نهادهای مدرن سیاست جنایی غربی با تأسیسات سنتی حقوق کیفری ایران را دامن می‌زند.
پژوهش حاضر، به روش تحلیل انتقادی در بستر کتاب‌سنجی، ضمن بررسی تأثیر ضعف مسأله‌یابی پژوهش در علوم جنایی بر خلل در توسعه دانش سیاست جنایی، بازتاب الهیات سیاست‌گذاری علم بر تفاوت محتوای پژوهش‌های سیاست جنایی را در سطح کلان ـ و نه در بازه علم‌سنجی آماری این پژوهش‌ها ـ تحلیل می‌کند و راهکارهایی جهت تقویت دانش و کنش بایسته برای پایش بروندادهای علمی حامل عنوان سیاست جنایی در نوشگان حقوقی فارسی ارائه می‌دهد. این مهم، یاریگر تدوین نظام سیاست‌گذاری دانش سیاست جنایی، اصلاح سرفصل واحدهای درسی و کتاب درسی سیاست جنایی، و پشتوانه علمی نهادها و کنشگران سیاست‌گذاری جنایی خواهد بود.