مقدمه: شهر تبریز در سال‌های اخیر با چالش‌های متعددی در حوزه مدیریت ترافیک، مصرف انرژی بالا، کمبود منابع آب و کاهش فضاهای سبز روبرو بوده است. این مشکلات باعث افزایش آلودگی محیط‌زیستی و کاهش کیفیت زندگی شهروندان شده است در این میان یکی از راه‌حلهای مطرح شده در رابطه با مشکلات شهری استفاده از هوش مصنوعی در مسائل شهری است. هدف این پژوهش، بررسی تأثیر بکارگیری هوش مصنوعی بر پایداری شهری و چگونگی بهبود زیرساخت‌های شهری از طریق فناوری‌های هوشمند است.
روش: روش تحقیق بصورت توصیفی-تحلیلی و از نوع پیمایشی است. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه‌ای و بر اساس طیف لیکرت 5 درجه‌ای بود که بین مدیران و کارشناسان شهری و اساتید متخصص در شهر تبریز توزیع شد. که با استفاده از فرمول کوکران با حجم نامحدود، حجم نمونه 384نفر تعیین شد و نمونه‌گیری به هدفمند انجام گرفت. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش مدل سازی معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار smartPls و Spss استفاده شد.
یافته‌ها: یافته‌ها نشان می‌دهد که هوش مصنوعی تأثیر معناداری بر مدیریت ترافیک 62/0 β=، بهینه‌سازی مصرف انرژی 58/0 β= مدیریت منابع آب 53/0 β=، و طراحی فضاهای سبز 67/0 β=دارد. این نتایج نشان‌دهنده قابلیت بالای هوش مصنوعی در بهبود عملکرد زیرساخت‌های شهری و کاهش اثرات منفی زیست‌محیطی است.
نتیجه‌گیری: نتیجه این تحقیق حاکی از آن است که استفاده از هوش مصنوعی می‌تواند نقش کلیدی در ارتقای پایداری شهری تبریز داشته باشد و با کاهش مصرف منابع و بهبود کیفیت خدمات شهری، به ایجاد شهرهای هوشمند و پایدار کمک کند.