ترویج علم

ترویج علم

بررسی توانایی طرح مسئله دانشجو-معلمان رشته کارشناسی آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان گیلان در دو عمل جمع و تفریق

نویسنده
منصوره موسی پور
دانشیار، گروه آموزش ریاضی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
10.22034/popsci.2025.528633.1418
چکیده
هدف: مرتبط کردن ریاضی با زندگی در طرح مسئله، باعث کاربردی شدن یادگیری ریاضی برای کودکان می­شود. با توجه به اهمیت مسائل در ریاضی، هدف پژوهش حاضر، بررسی توانایی دانشجو-معلمان رشته آموزش ابتدایی در طرح مسئله است. با توجه به نقش کلیدی حساب و اعمال جمع و تفریق در ریاضی دوره ابتدایی، این پژوهش درباره توانایی طرح مسئله در جمع و تفریق انجام شده است.
روش: پژوهش به روش توصیفی-پیمایشی انجام شده است. جامعه آماری پژوهش، دانشجو-معلمان دختر رشته کارشناسی آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان گیلان است که در نیمسال دوم سال تحصیلی 1403-1402 مشغول به تحصیل بودند. حجم نمونه مورد بررسی 120 نفر بود که با استفاده از جدول مورگان به دست آمد و انتخاب به روش نمونه­ گیری تصادفی ساده انجام شد. از هرکدام از دانشجو-معلمان خواسته شد تا مسئله­ ای در جمع یا تفریق طراحی کنند. مسائل طرح شده، با توجه به مدل رایلی و همکاران در سه دسته تغییر، ترکیب و مقایسه دسته­ بندی شد و از لحاظ باز­پاسخ و بسته­ پاسخ بودن هم بررسی گردید. همچنین سئوالات با استفاده از نظریه شائو از لحاظ این­که مسئله طرح شده از نوع ریاضی محض، موقعیت عملی و یا موقعیت واقعی است، تحلیل و فراوانی آن­ها محاسبه شد.  
یافته ­ها: نتایج پژوهش نشان داد که در 120 مسئله طرح شده توسط دانشجو-معلمان، 68 درصد در دسته تغییر، 25 درصد در دسته ترکیب و فقط 8 درصد آن­ها در دسته مقایسه بودند. همچنین همه مسائل طرح شده از نوع مسائل موقعیت عملی بودند و هیچ مسئله ریاضی محض و یا موقعیت واقعی مطرح نشده بود. به ­علاوه، تمامی سئوالات بسته ­پاسخ بودند و سئوال بازپاسخی طراحی نشده بود. 
نتایج: نتیجه تحلیل نشان داد که سئوالات طرح شده از تنوع لازم برخوردار نیستند بنابراین لزوم طراحی واحدهای درسی با موضوع آشنایی بیشتر با انواع سئوالات و طرح مسائل و یا دوره­هایی برای افزایش توانمندی دانشجو-معلمان پیشنهاد می­شود.
 
کلیدواژه‌ها
طرح مسئله
دانشجو-معلمان
آموزش ابتدایی
جمع
تفریق

موضوعات