پژوهش حاضر با هدف ساخت و اعتباریابی ابزاری برای سنجش آگاهی دانشجویان از میزان کابرد هوش مصنوعی در آموزش شیمی بود. روش پژوهش حاضر روش آمیخته(کمی-کیفی) بود؛ جامعه آماری بخش کیفی اسناد مشابه با پژوهش حاضر از سال 2010 تا 2024 بود که حدود 16پژوهش به صورت هدفمند انتخاب گردید. در بخش کمی نیز دانشجویان دبیری شیمی ورودی سال 1400 دانشگاه فرهنگیان سراسر کشور بود. به طوری که 129 نفر از آنان به روش نمونه‌گیری سهمیه‌ای برای تکمیل پرسشنامه انتخاب شدند. داده‌های کیفی بیانگر کاربردهای هوش مصنوعی نظیر کاربرد مفهومی، یادگیری مستقل و فعال، تحلیل شناختی، افزایش درک مفهومی، پشتیبانی آموزشی، تحلیل داده‌ها و خودآموزی و خلاقیت و تعامل آموزشی بر آموزش شیمی بود. داده‌های کمی نیز حکایت از تایید روایی محتوای پرسشنامه توسط اساتید و نیز روایی واگرا و همگرای آن توسط اسمارت پی ال اس و پایایی آن با استفاده از آلفای کرونباخ با مقدار 926/0 و پایایی ترکیبی 933/0 بود. ضریب مسیر بین کاربردهای هوش مصنوعی در آموزش شیمی و مولفه‌های کاربرد مفهومی با مقدار (812/0) یادگیری مستقل و فعال (718/0)، تحلیل شناختی (763/0)، تقویت درک مفهومی (704/0)، پشتیبانی آموزشی (745/0)، تحلیل داده‌ها و خودآموزی (666/0) و خلاقیت و تعامل آموزشی (591/0) در سطح معنی‌داری بدست آمد. همچنین با عنایت به مقدار شاخص(591/0=GOF)در بررسی برازش کلی، مدل اندازه‌گیری از کیفیت مناسبی برخوردار بود. بنابراین نتایج بیانگر از مطلوب بودن ابزار طراحی شده جهت سنجش میزان آگاهی دانشجویان از کاربرد هوش مصنوعی در آموزش شیمی بود که می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد.